«Бяспекі шмат не бывае!». Вялікае інтэрв'ю з начальнікам Віцебскага абласнога ўпраўлення Дэпартамента аховы
У кожным новым світанку, у кожным мірным вечары, у кожнай усмешцы на тварах нашых землякоў — хаваецца нешта большае, чым проста выпадковасць. За гэтым нябачным, але магутным пульсам бяспекі стаіць сіла, якая вось ужо больш за семдзесят гадоў — з 29 кастрычніка 1952 года — адточвае майстэрства абароны і парадку. Сіла, вядомая як Дэпартамент аховы Міністэрства ўнутраных спраў.
Сем дзесяцігоддзяў і тры гады бесперапыннага развіцця. Ад першых патрулёў на вуліцах пасляваеннага горада да высокатэхналагічных комплексаў, здольных імгненна рэагаваць на любыя пагрозы. Гэта не проста гісторыя ведамства — гэта сага пра людзей, чыя вернасць абавязку і гатоўнасць да самаахвяравання сталі залогам нашага спакою.
«Віцебскія весці» нырнулі ў акіян іх штодзённых подзвігаў і стратэгічных задумаў. Наш суразмоўца — палкоўнік міліцыі Сяргей Мурашкін, начальнік абласнога ўпраўлення. Чалавек, чыя хватка і погляд ужо пяць гадоў вызначаюць вектар развіцця віцебскай аховы.
Мы даведаліся пра бягучую дзейнасць, якая сама па сабе — калейдаскоп дасягненняў. Пра тэхналогіі і інавацыі, якія становяцца вернымі саюзнікамі, ператвараючы звыклыя аб'екты ў непрыступныя фарпосты. Пагаварылі пра кадры — не проста пра калектыў, а пра жывы арганізм, дзе куюцца маладыя, дзёрзкія розумы, якія пераймаюць каштоўны вопыт у ветэранаў, чыя мудрасць — компас у любой буры. Закранулі ўзаемадзеянне з грамадствам, дзе ахова — гэта надзейная, заўсёды гатовая прыйсці на дапамогу рука. Абмеркавалі выклікі — тыя, што кідае сучаснасць, і як гэтыя хлопцы прымаюць іх: з халодным розумам, гарачым сэрцам і сталёвымі нервамі.
І паверце, гэта сапраўдная эліта бяспекі, якая любую задачу, пастаўленую кіраўніком дзяржавы, увасабляе ў жыццё з такой доблесцю, аператыўнасцю і бездакорнай якасцю, што часам здаецца, быццам прадбачаць саму патрэбу. Прыгатуйцеся даведацца пра тых, хто заўсёды на крок наперадзе!
— Сяргей Сяргеевіч, 73 гады — гэта не проста лічба, гэта цэлая эпоха. Улічваючы такі ўражлівы гістарычны шлях, які прайшоў Дэпартамент аховы, якія самыя разительныя, нават фундаментальныя змены вы маглі б адзначыць?
— Гэты кантраст — ён сапраўды каласальны. Літаральна днямі ў нас у гасцях быў былы начальнік упраўлення, палкоўнік міліцыі ў адстаўцы Уладзімір Ефрэмаў, і мы якраз успомнілі тыя часы, калі зараджалася вневедомственная ахова. Ён распавядаў пра ўмовы, у якіх працавалі нашы папярэднікі. Уявіце: невялікая штатная колькасць, тэхніка — па адной машыне на падраздзяленне, дзесьці матацыклы. Людзі, вядома, былі адданыя справе, але не заўсёды мелі тую прафесійную падрыхтоўку, якая патрабавалася. Пра абсалютную адсутнасць сучасных тэхнічных сродкаў і казаць не даводзіцца.