У Верхнядзвінскім раёне прайшоў юбілейны 65-ы Курган Дружбы
Дэлегацыі Беларусі і Расіі падтрымліваюць традыцыю, закладзеную яшчэ ў 1959 годзе, і прыязджаюць на месца першай сустрэчы былых франтавікоў, партызан і падпольшчыкаў да Кургана Дружбы, насы́панага на мяжы Беларусі, Расіі і Латвіі.
У 2022 годзе была разбурана частка мемарыяла з латвійскага боку і знішчаны мост, які злучаў тэрыторыі краін. Цяпер прыбалтыйскую суседку аддзяляе яшчэ і металічны плот з калючым дротам.
- Курган Дружбы збірае сапраўдных сяброў. Нягледзячы на тое, што Еўропа выбрала свой шлях і выбудавала "жалезны занавес", беларусы і расіяне працягваюць сустракацца тут. Смяю запэўніць, мы гатовыя і мост аднавіць, і сябраваць, і мець зносіны, і хадзіць адзін да аднаго ў госці, - адзначыў старшыня аблвыканкама Аляксандр Субоцін, дадаўшы, што асабіста для яго Курган з'яўляецца месцам сілы, памяці і смутку.
- Упэўнены, гэта так і для любой чалавека ў нашай краіне, які разумее, якой цаной 80 гадоў таму вырвана Перамога, якой цаной далася нам Незалежнасць.
Кіраўнік вобласці адзначыў пераемнасць традыцый і сувязь пакаленняў на Кургане Дружбы:
- Цяпер тут збіраюцца не толькі два суседнія раёны, але і прыязджаюць дэлегацыі з іншых рэгіёнаў Беларусі і Расіі. На палях Кургана Дружбы ў патрыятычных лагерах пачынае збірацца моладзь. Хлопцы некалькі дзён жывуць у намётах, маюць зносіны, рыхтуюць сумесныя творчыя нумары. Але самае галоўнае - пачынаюць сябраваць. Гэта дазваляе яшчэ больш зблізіць нашы краіны і сфарміраваць фундамент непахіснай дружбы на многія гады наперад, - рэзюмаваў Аляксандр Субоцін.
Першы намеснік губернатара Пскоўскай вобласці Вера Емяльянава ў гутарцы з журналістамі адзначыла, што рашэннем брацкіх народаў Савецкага Саюза менавіта гэтае месца было выбрана для сустрэчы з тымі, хто неймавернымі намаганнямі здабываў Вялікую Перамогу:
- Што мы скажам сваім "бацькам" і родным, калі мы не захаваем тое, што яны для нас зрабілі. На гэтай зямлі яны змагаліся, біліся плячом да пляча для таго, каб мы жылі, каб у нас былі дзеці і ўнукі. Курган Дружбы быў названы так з галоўнай станоўчай перспектывай – сябраваць. Нам усім гэта неабходна, каб у людзей было светлае будучае. Мы павінны берагчы гэты запавет і перадаваць наступным пакаленням.
Намеснік старшыні абласнога савета ветэранаў вайны і Уладзімір Цецоха яшчэ з 1970 года, будучы старшынёй Верхнядзвінскага райвыканкама, актыўна ўдзельнічаў у арганізацыі сустрэч на Кургане Дружбы. Затым на працягу 17 гадоў працягваў гэту працу ўжо на пасадзе намесніка старшыні аблвыканкама.
- Калі сабраць усе сустрэчы, на якіх я пабываў, то іх будзе больш за 40. Курган Дружбы для мяне амаль як лёс. Тут я набыў сяброў і паплечнікаў, з якімі разам дзяліў і радасці, і горы. Рад, што пасля 4-гадовага перапынку я зноў тут. Эмоцыі заўсёды адольваюць, калі пасля доўгага перапынку сустракаеш сяброў. Цяжка перажываў, як з-за палітыкі латвійскіх уладаў знеслі частку мемарыяла. Лічу, што тыя, хто гэта зрабіў, паступілі вельмі недальнабачна. Галоўнае, што Курган Дружбы ўсё роўна застанецца ў памяці людзей. Хочацца, каб моладзь працягнула нашы традыцыі.
Афіцыйныя дэлегацыі ўсклалі кветкі да помніка камсамольцам-падпольшчыкам в.Прошкі ў Беларусі і да помніка Герою Вялікай Айчыннай вайны Марыі Пынто ў Расіі, а таксама праспявалі легендарную "Кацюшу".
Каля капліцы Сергія Раданежскага прайшла заупакойная ліція па загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны.
Для ўдзельнікаў сустрэчы падрыхтавалі канцэртную праграму.
Таксама працавалі інтэрактыўныя пляцоўкі і выязны гандаль.
Крыніца: vitebsk-region.gov.by