Фермеры з Воршы выкарыстоўваюць беспілотнікі ў сваёй працы
21-гадовы аршанец Антон Палякоў на выставку «Беларусь інтэлектуальная» прыехаў з новенькім сельскагаспадарчым дронам і рацыяналізатарскімі прапановамі. У студэнта апошняга курса Беларускай дзяржаўнай акадэміі авіяцыі нямала ідэй! Усе — з агранакірункам, бо Антон не толькі будучы інжынер, але і аграрый у трэцім пакаленні.
Любоў да зямлі — у генах
У аршанскай вёсцы Брылі Паляковых і іх сялянска-фермерскую гаспадарку, якая спецыялізуецца на раслінаводстве, добра ведаюць. На 70 гектарах яны вырошчваюць рапс, пшаніцу, бульбу... Гадоў трыццаць таму атрымалі ў карыстанне суглінкі, пяць гектараў некалі нават займаў цагляны завод. Колькі сіл укладзена, каб тут, па сутнасці, на руінах закаласілася залацістая пшаніца!
Кіраўнік сямейства 68-гадовы Віктар Палякоў — сёмы па ліку дзіця ў сялянскай сям'і. Нарадзіўся на Магілёўшчыне, пасля школы працягнуў вучобу ў Оршы. Тут жа ў 1990-я падаўся ў фермеры. Усе яго продкі працавалі ў сельскай гаспадарцы, так што дакладна ведаў: нават у самыя нялёгкія часы зямля пракарміць. Цяпер Віктар Максімавіч ганарыцца сынам і ўнукам:
— Цікавасць, любоў, павага да зямлі — спадчыннае. У гэтым і ёсць наша сіла, аснова. Для мяне фермерства больш чым бізнес. Задаволены, што ёсць каму справу працягваць. Унук Антон — наш чалавек, па-добраму здзівіў. Што авіяцыя сельскай гаспадарцы на дапамогу, я ведаў з юнацтва: у нас кваціравалі лётчыкі, якія распылялі ўгнаенні над палямі. Але тое, што такі «паветраны» падыход стаў даступны не толькі буйным гаспадаркам, — сапраўдны прагрэс.
Сын Віктара Максімавіча Юрый — інжынер, скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію. Працаваў па спецыяльнасці, але ў нейкі момант уключыўся ў сямейную тэму. Прызнаецца:
— Укладваць у сваю зямлю і бачыць вынік — натхняе. Летась на дзіва ўрадзіла пшаніца. Сорт «квінтус» даў звыш 70 цэнтнераў з гектара. Радасць? Вядома. Вырошчваем і меданосныя расліны — сланечнік, фацэлію, прыглядаемся да дуброўкі ў якасці зялёнага ўгнаення. Травы — перспектыўны кірунак, асабліва цяпер, калі збожжа на рынку больш чым дастаткова.
Тэхнікі ў Паляковых хапае. Без справы не прастойвае невялікі трактар Т-16, на мехдвары чакае сезон збожжаўборачны камбайн «Ліда-1300», рвуцца ў поле тры МТЗ, два з якіх узяты ў лізінг. Фермеры кажуць, на добры заробак яны самі зарабляюць, а вось каб развівацца, без укладанняў не абысціся. Як і без фінансавай кемлівасці. Пару гадоў таму Паляковы ўсталявалі збожжаачышчальную машыну і на кожнай тоне рапсу зарабілі плюс сто рублёў.
У сям'і ў Юрыя трое дзяцей. Дзянісу — 18, ён першакурснік Віцебскага медуніверсітэта, дачка Насця восенню пойдзе ў школу. На самага старэйшага — усе агранадзеі, прызнаецца Юрый Палякоў:
— На выставе «Беларусь інтэлектуальная» Антона заўважылі, прапанавалі спачатку стажыроўку, а цяпер працу ў «Віцебскаблгазе», звязаную з беспілотнікамі. Але ў фермерстве ён застанецца нашым першым памочнікам — у гэтым няма сумневаў.
Далей яшчэ цікавей
Разам з бацькам і дзедам Антон Палякоў акуратна адкрывае вялікую чорную скрыню з дронам. З усмешкай заўважае:
— Праўда, нагадвае рэквізіт фокусніка? Магчымасці гэтага ноу-хау грузападымальнасцю 30 літраў сапраўды падобныя да чараўніцтва. Для мяне гэтыя апараты яшчэ і шанец дацягнуцца да нябёсаў. Класа з дзясятага марыў пра грамадзянскую авіяцыю, але ў Беларусі такіх спецыялістаў не рыхтуюць. Затое ёсць новая перспектыўная спецыяльнасць «беспілотныя авіяцыйныя комплексы» — я вучуся на апошнім курсе. Веды па пабудове палётных карт, заданняў ужо спатрэбіліся.
У якасці эксперыменту сабраны Антонам кітайскі дрон закружыў у Брылях восенню 2022 года. У цяперашні аграсезон апарат плануюць задзейнічаць ужо на пастаяннай аснове — і для сябе, і пад заказ. Цікавасць з боку калег-фермераў ёсць.
Антон разважае:
— Перспектывы самыя шырокія не толькі ў плане эканамічна выгаднага распылення сродкаў абароны раслін, мікраўгнаенняў. Мая прапанова па выкарыстанні беспілотнікаў у барацьбе з інвазіўнымі раслінамі, з тым жа дурнічнікам Сасноўскага, выйшла ў фінал моладзевага праекта БРСМ «100 ідэй для Беларусі».
Для Віцебскай вобласці, на якую ў краіне прыпадае львіная доля росту дурнічніку, гэта больш чым актуальна. Часта да атрутных зараснікаў тэхніцы і людзям не падступіцца. Як быць? Палякоў прапануе вырашаць праблему з паветра. Дроны спатрэбяцца і для дэсікацыі — падсушвання сельгаскультур перад зборам ураджаю. З веданнем справы малады фермер заключае:
— Вынік будзе нават пасля дажджу і пры пераўвільготненай глебе, куды тэхніка, хутчэй за ўсё, не заедзе. Сёлета выпрабую такі варыянт на нашых палях, якія для мяне даўно адкрытая кніга.
Канструяваць, праяўляць інжынерны склад розуму Антон таксама пачаў з дзяцінства. Як і прывучацца да працы на зямлі, без якой сябе не ўяўляе. Хлопец з цеплынёй глядзіць на бярозавы гай за акном мехмайстэрні:
— Садзіў гэтыя дрэўцы разам з роднымі. Гляджу па вясне, як яны шапацяць зялёнай лістотай, і сэрца радуецца. Вось яно — маё месца сілы, мой дом, які не прамяняю ні на якія замежжы. Упэўнены, у Беларусі ёсць стымул і магчымасці развівацца і ў АПК, і ў любой іншай сферы. Для мяне трамплінам стане праца ў «Віцебскаблгазе», дзе беспілотныя лятальныя апараты задзейнічаны адразу ў двух напрамках — газавым і сельскагаспадарчым. Нядаўна ў краіне стартаваў серыйны выпуск першых у СНД супольных беларуска-кітайскіх агродронаў. Так што нацэлены на плённую працу — будзе цікава.
У ТЭМУ
Мінулым летам у вёсцы Буяны Віцебскага раёна адкрыўся вучэбна-практычны цэнтр дакладнага земляробства СВК «Мазалавагаз». Замоўцам праекта выступіла прадпрыемства «Віцебскаблгаз». У цэнтр закупілі і комплекс агродронаў, якія патрэбны як у кропкавай апрацоўцы палёў, так і пры абслугоўванні аб'ектаў газаразмеркавальнай сістэмы.
Крыніца: vitebsk-region.gov.by